«

»

Inspiratie door een vervoerscentrale in Zeeland

Vervoerscentrale in Terneuzen

 

Introductie Vervoerscentrale

Aan het eind van de ochtend komen we aan bij de vervoerscentrale in Terneuzen (officieel Gemeentelijke Vervoerscentrale Zeeland B.V.). De centrale was in particuliere handen, maar overgenomen door de overheid, omdat door commerciele belangen niet de gewenste kwaliteit geboden werd voor de reiziger. De vervoerscentrale is gevestigd bij reintegratiebedrijf Dethlon. Er zijn geen banden, maar de reden is dat er ruimte beschikbaar is.

 

Vervoersvormen

Vanuit de centrale wordt het Regiotaxivervoer (waaronder WMO-vervoer) aangestuurd. Daarnaast behoort het vervoer voor dagbestedingen sinds kort ook tot de taken van de centrale. De vervoerscentrale heeft regie over de ritten en zet deze uit naar de vervoerder. In de toekomst wil men het AWBZ-vervoer ook aansturen vanuit de centrale. In de toekomst voorziet de overheid problemen met het budget en kan men door de combinatie vanuit de centrale kosten (deels) compenseren.

 

Organisatie

De vervoerscentrale werkt met tien mensen op klantencontact, waarvan ongeveer de helft fulltime werkt. Daarnaast werken er zeven planners, een administrateur, bedrijfsleider Peter Verburg, die ons te woord staat, en een part-time directeur.

 

Kosteneffect

Men heeft in de afgelopen jaren iets kunnen sparen op kosten. Door in de toekomst meer vervoersvormen te combineren kunnen meer kosten worden uitgespaard. Het is niet de intentie dat de centrale ook het vervoer zelf gaat verzorgen. Daarnaast blijft men zich beperken tot Zeeland, omdat het gebied overzichtelijk te houden (380.000 inwoners) en de service persoonlijk.

 

Service

De klanttevredenheid is sterk verbeterd sinds de overname door de overheid. De telefonisten kunnen direct de indicatie zien. Een klant dient een verzoek in, die de telefonist(e) indient bij de planner. De planner kan redelijk nauwkeurig plannen, omdat hij door middel van GPS kan zien waar de voertuigen zich begeven. De klant krijgt vijf minuten voor aankomst een automatisch gegenereerd bericht dat hij zich gereed kan maken voor vertrek. Doordat telefonisten zicht hebben op de reisgeschiedenis van een klant kunnen klachten eenvoudig in kaart worden gebracht. Het aantal klachten is in de loop van de jaren teruggelopen van gemiddeld 43 naar 7 per maand.

 

Kostprijs

De centrale houdt in de gaten of er niet te veel voertuigen op de weg zijn door elke vier weken te evalueren hoeveel auto’s er nodig zijn. De vervoerder wordt betaald op basis van een uurtarief. Daarmee krijgt de vervoerder een gegarandeerd basisinkomen. Extra auto’s worden ingehuurd, waardoor een vervoerder meer kan verdienen. Ook kunnen uren worden teruggeleverd, waarbij de vervoerder 50% tot 60% van de prijs krijgt uitbetaald.

 

Rol van gemeentes

De vervoerscentrale stelt maandelijks een factuur op aan de gemeentes. Er is een goede samenwerking tussen gemeenten nodig om het vervoer te kunnen regelen. Elke gemeente hanteert eigen tarieven. Op elkaars tarief hebben gemeentes onderling geen invloed.

 

Toepasbaarheid in andere gebieden als Twente

De verwachting is dat het systeem van een vervoerscentrale in stedelijk gebied nog succesvoller kan zijn. Door een grotere bevolkingsconcentratie kunnen ritten makkelijker gecombineerd kunnen worden. Qua inwoneraantal is Twente niet veel groter dan Zeeland en daarmee een interessant voorbeeld. Aandachtspunt is wel dat congestie een grotere rol kan spelen op de punctualiteit van de ritten en dus de service.

 

Provincie Zeeland

 

Introductie

De provincie Zeeland moet flink bezuinigen op openbaar vervoer. Frans Langenvelde, spreker van de dag, vertelt dat hij in zijn dertigjarige carriere bij de provincie nog nooit zulke drastische maatregelen heeft meegemaakt. Bovendien geldt dit vrij specifiek voor Zeeland: Omdat Zeeland relatief weinig inwoners heeft, krijgt de provincie maar een klein budget om het openbaar vervoer te verzorgen.

 

Nieuwe concessie

Uitgangspunt van de nieuwe concessie die daar in 2015 ingaat, is een duidelijke scheiding van een basisnet, een scholierennet en een flexnet. Het basisnet is een busnet, zoals we dat kennen met vaste routes en tijden. Het flexnet sluit daar op aan met vraagafhankelijk vervoer. Als de vervoerder kans ziet meer te kunnen aanbieden dan staat een vervoerder dit vrij te doen.

 

Flexnet

Er wordt een tarief gehanteerd dat circa twee maal de prijs is van de vaste bus. Gebruik van de OV-Chipkaart is technisch/financieel niet haalbaar, omdat de kaart maar een beperkt aantal proposities kan kennen en elke unieke propositie een vervoerder tienduizenden euro per jaar kost. Er wordt gedacht aan een aparte kaart die aangeschaft moet worden, zoals dat nu ook is, maar de vraag is of het vervoer dan nog wel openbaar is. In combinatie ervaringen elders in het land verwacht men een behoorlijke terugloop van reizigers.

Geef een reactie